Boeken - Algemeen

[Daedalus]

Rules of attraction.

Google geeft jou gelijk.

[Samuel]

Klopt inderdaad, in mijn herinnering lag het vooral aan de interpretatie van de personages. Tijd om het weer eens te herlezen.

[Dantès]

Ik vind de passages met de koortsdromen een beetje moeilijk om door te komen. Het feit dat Max sommige dingen als een droom beleeft (Thomas' verwonding in Stalingrad bijvoorbeeld) maakt het verhaal er ook niet duidelijker op. Blijven opletten dus.

Thomas' verwonding in Stalingrad was geen droom; Max ziet het litteken later in het Berlijnse zwembad waar de heren nazis gaan zwemmen.

[Daedalus]

Thomas' verwonding in Stalingrad was geen droom; Max ziet het litteken later in het Berlijnse zwembad waar de heren nazis gaan zwemmen.

I know. Thomas maakt een opmerking in de trant van 'Wat kijk je raar, je was erbij toen het gebeurde'. Maar niet alle beschreven gebeurtenissen worden op een dergelijke manier 'geverifieerd', dit doet mij vermoeden dat Max een onbetrouwbare verteller is, hoewel hijzelf beweert dat wel een betrouwbaar verslag geeft.
 

[Des Esseintes]

Hoewel ik nog maar voor korte tijd lid ben, kan ik wel constateren dat dit verplichte literatuur is voor de SF-man (specifiek voor de horloge- en/of klokkenliefhebber)







Hiervoor me enige tijd met de Duitse enfant terrible Hanns Heinz Ewers beziggehouden; op de markt in Utrecht een aantal prachtige antiquarische drukken gevonden voor een euro per stuk. Een niet te geringschatten toeval: in Nederland zijn er nauwelijks mensen die de man kennen (laat staan liefhebben), boeken vind je welhaast überhaupt niet (door enkele misstappen in de laatste jaren van 's mans leven oeuvre na WO2 amper meer herdrukt).

Over het beroemdste (en meermaals verfilmde) Alraune:

Het boek is driemaal verfilmd, in 1952 nog met Hildegard Knef en Conrad Veith.
De griezelromans van Ewers staan geheel in de sfeer van de zwarte romantiek.
Ook de andere succesromans van deze auteur speculeren grotendeels op decadent Duits-romantisch sentiment.
Met een boek over Horst Wessel probeerde Ewers nog op zijn oude dag in het gevlij te komen bij de nazi's, maar die moesten uiteindelijk van zijn 'unheimliche' vertelkunst en zijn ironie niet veel hebben.
Ook Alraune, dat duidelijk de sporen draagt van de anarchistisch-expressionistische sfeer waarin het ontstond, kwam op de nazi-index.
Deze lugubere roman, met zijn verwevenheid van erotiek en nihilisme, was te zwoel voor de nazi-tucht en orde.
Het hooghartige vamp-type met biseksuele trekken, Alraune, is het voortbrengsel van een gril van een oude professor die dit 'levende wezen' uit het zaad van een stervende moordenaar en de schoot van een hoer heeft gecreeerd.
Alraune belooft haar talrijke aanbidders en minnaars aanvankelijk fortuin en verrukkingen, maar ze stort hen een voor een in het verderf.
Ewers schuwt geen middel om het geheime verbond tussen Dood en Liefde, tussen levenwekkende liefde en doodsdrift uit te buiten.
Zelf verklaarde hij eens Alraune te willen zien als de sadistische-castrerende moederhoer.
Met psychologisch raffinement dringt hij door in duistere gebieden der Verbeelding.
Bijkans weerzinwekkende passages kunnen niet verhinderen dat ook de lezer van vandaag nog in de ban geraakt van dit tussen kunst en kitsch zwevende proza.
Bovendien slaagt de nog steeds door miljoenen gelezen Ewers erin een perfect, sarcastisch en zeer beeldend portret te geven van de betere kringen van vlak voor de Eerste Wereldoorlog

[/i]

[paulbrussel]

Cher Esseintes,

Die Hermans vind ik nu werkelijk één van de zwakste werken van de door mij zeer bewonderde Hermans.

Ewers is inderdaad niet zo bekend, maar ik wil je wijzen op een interessante website: rond1900 waar de allersympathiekste Sander Bink meldde:

H.H. Ewers, Alraune. De geschiedenis van een levend wezen. Nederlandse vertaling (De Arbeiderspers 1973) van deze oorspronkelijk in 1911 verschenen roman. In The Decadent Handbook werd het getypeerd als ‘A satanist fantasy inspired by the works of Poe and de Sade.

Op die site wordt héél veel gemeld dat je ongetwijfeld zal interesseren.

[Des Esseintes]

Die Hermans vind ik nu werkelijk één van de zwakste werken van de door mij zeer bewonderde Hermans.

Op die site wordt héél veel gemeld dat je ongetwijfeld zal interesseren.

Ben er zelf ook niet kapot van, maar de metafysisch gebakken, zeg maar liefst aangebrande lucht (De Heilige vormt zeker geen uitzondering in de lijn van romans die vanuit de literaire hoek filosofische vraagstukken proberen te benaderen; vaak wordt, vaak breedsprakig, het probleem aansnijden, om vervolgens in een esthetische rondedans te vervallen die het pseudomatige karakter van de zwakke theorie nog vaak aardig weet te verbloemen) vormt toch, althans voor mij, een aardige afleiding van andere zaken.. bovendien kan de stof me ook aanleiding geven tot eigen vragen, waar ik over kan verderpeinzen..

Bedankt voor de tip. Niet te vergelijken met Ewers, maar toch vaak in relatie tot hem en het genre (laat ik het maar houden op "Trivialliteratur") aangehaald is Die andere Seite van de Oostenrijkse tekenaar/kunstenaar Alfred Kubin. Na Der Prozess mijn favoriete boek; als afgestudeerd Duits student moet dat toch wat zeggen, me dunkt. Heb een met onderstaande editie vergelijkbaar exemplaar, prachtig in versierde band ingebonden en verzorgd door tekeningen van de man zelf (Kubin illustreerde ruim honderden klassiekers tot zijn dood in de jaren '50).

[Edgar]

Vandaag een vrije dag genomen. Mooi de tijd om op het terras The Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde van Robert Louis Stevenson nog een keer te lezen. Is het geoorloofd om Hyde leuker te vinden dan Jekyll?

[paulbrussel]

Vandaag een vrije dag genomen. Mooi de tijd om op het terras The Strange Case of Dr Jekyll and Mr Hyde van Robert Louis Stevenson nog een keer te lezen. Is het geoorloofd om Hyde leuker te vinden dan Jekyll?

Jaloers makend: zo'n dagje vrij om lekker in de zon te gaan lezen: ik zou me op mijn terras verdiept hebben in het interessante proefschrijft: Icks, Martijn (2008). Images of Elagabalus. Nijmegen: Radboud Universiteit. ISBN 978-90-9023679-7. Maar misschien dat ik me eens wat eerder van mijn werk kan verwijderen; ik vermoed eigenlijk van wel vandaag.

[Velponi]

Heliogabalus! Wat vond je van De berg van licht?

[paulbrussel]

Heliogabalus! Wat vond je van De berg van licht?

Moet je dat nog aan een Couperus-liefhebber vragen? De berg van licht is soms wel wel wat barok, maar gelukkig geen Van Deyssel-achtige onleesbaarheid. En in ieder geval beter dan de beroemdste tegenhanger: L'agonie van Lombard.
Het is overigens juist vanwege mijn interesse voor Couperus dat ik dit proefschrift heb aangeschaft, hoewel de wel heel merkwaardige, zeer decadente figuur van Heliogabalus mij overigens ook fascineert.

[Edgar]

Zijn er onder de leden van SF ook liefhebbers van het werk van Hermans Brusselmans?  =D>

[Markx]

Vandaag het boek van Vass over handgemaakte schoenen in ontvangst mogen nemen van Narci. Top boek. Het behandeld alle aspecten van de (maat)schoen en zelfs een stukje anatomie van de voet wordt behandeld. Kan niet anders zeggen dan dat het een must is voor de collectie.

[NOBD]

Zijn er onder de leden van SF ook liefhebbers van het werk van Hermans Brusselmans?  =D>

Vooral in m'n studententijd.

[Avvocato]

Zijn er onder de leden van SF ook liefhebbers van het werk van Hermans Brusselmans?  =D>

+1