Wellicht een vreemde gewaarwording voor sommigen hier, maar ik heb de schrijfmachine (her)ontdekt. Ik heb een Adler Gabriele 25 uit de jaren 80 op de kop weten te tikken en ik vind het prachtig! Zo'n ding heeft voor mij toch een bepaalde nostalgische waarde en op een of andere vreemde manier een verfijnde mechaniek. Het geluid dat ik als kind (zo oud ben ik niet, maar heus) hoorde wanneer mijn vader achter de schrijfmachine zat, het beeld dat vele beroemde boeken op deze machines het levenslicht zagen, heeft toch wel iets. Bij de schrijfmachine heb je, in tegenstelling tot de computer, daadwerkelijk het fysieke contact; het indraaien van het papier, het hard indrukken van de toetsen, de wagen terugschuiven, het verdraaien van de rol, etc. Alles lijkt op de een of andere manier zoveel simpeler op de schrijfmachine dan op de computer. Bij een schrijfmachine moet ook nog eens verder vooruit worden gedacht, want het corrigeren van fouten is er eigenlijk niet bij. Het is een soort verlengstuk van de arm en mind, een connectie met het datgene wat wordt geschreven.
HpBRHUkmYmBw~~60_85.JPG)
Epische dingen eigenlijk. =D>
