Als je gewoon een aluminium bout hebt, dan is er niets aan de hand en kan je aardig boenen voordat het kapot gaat. Ik begrijp jouw advies wel, maar ik zou dat never-nooit-niet-nimmer doen bij teflon. Mijn ouders maakten (maken) nog altijd die mooie Tefal-pannetjes schoon met een borstel en schuurmiddel. En maar afvragen waarom het allemaal kapot gaat.
Die pannetjes zijn waarschijnlijk beschadigd geraakt door er metalen voorwerpen in te gebruiken.
Daarnaast heeft de Teflon coating maar een beperkte levensduur, want het spul
verdampt langzamerhand!
En dat proces begint al bij 280ºC: je eitje bak je al veel heter, laat staan je biefstuk.
(Weten niet veel mensen, want dat vertelt de fabrikant er nimmer bij. Maar het is wel zo!)
Voor de goede orde:
Op de hardheidsschaal van Mohr (1=krijt, 10=diamant) heeft Teflon(PTFE of PFA) een hardheid van 6.
Micro-calciet, het schuurmiddel in Jif en Vim, heeft een hardheid van 3.
Plastics zijn maximaal 4, maar de voor pannensponsjes gebruikte Polypropyleen is niet veel harder dan 3.
De natuurkunde leert ons dat bij abbrasie, schuren, het hardere materiaal
altijd het zachtere beschadigt en nooit andersom. Ook –juist– niet als je hard duwt of meer energie in de vorm van temperatuur of beweging –ellebogenvet– toevoegt! (Echte abbrasieven –dus niet die 'veilige' Cif of tandpasta– zijn altijd harder dan 7, tot soms wel 10.)
Met andere woorden: zelfs als je het probeert zal het je niet lukken om met Cif schade aan Teflon aan te richten.
Ik zei al eerder: ieder doet maar gerust waar hij zich het prettigst bij voelt.
Maar nou weet je in elk geval hoe het zit.
