Ik heb de Slaapwandelaars moeten lezen voor mijn studie en ik kan je verzekeren dat het even wennen was.
Maar toen ik eenmaal me in had gelezen (en dat was pas over de helft van het boek...) kwam ik er echt in en heb ik het in één ruk uitgelezen.
Blijft voor mij één van die boeken die je niet zozeer leest voor je plezier. Zelfde geldt voor dat andere zeer langdradige boek van Israel 'The Dutch Republic'.
Maar als je dan eerst bijvoorbeeld Simon Schama of, in mijn geval, A.Th. van Deursen 'De last van veel geluk' leest en daarna het boek van Israel dan kom je erachter hoeveel je eigenlijk mist. Bijvoorbeeld dat de strijd tussen de voorstanders van Arminius en de voorstanders van Gomarus echt veel langer duurde dan dat ik vanuit A.Th. van Deursen had verondersteld en daardoor ook een grotere impact op het verdere verloop van het 12 jarige bestand.
Als je na de eerste hoofdstukken uit 'De Slaapwandelaars' daadwerkelijk zelf bent gaan slaapwandelen dan raad ik je aan een heel groot gedeelte te skippen en verder te lezen bij het laatste deel (uit mijn hoofd deel 5 of 6, klopt dat?), waarin de uiteindelijke laatste twee domino stenen worden uitgelegd. Dan blijft het nog enigszins behapbaar en raak je de draad ook niet snel kwijt.
En krijg je nog genoeg informatie mee om jezelf af te vragen of Duitsland inderdaad de schuldige is/was, want dat is één van de redenen waarom het boek is geschreven.
En ik moet zeggen, toen ik 'De Slaapwandelaars' had gelezen en ik daarna weer de eerste paar hoofdstukken van 'Kanonnen van Augustus' las ik toch echt een stuk verdieping en nuance mistte.
