Meeste science fiction en fantasy is niet de moeite waard omdat de kwaliteit van de tekst niet erg hoog is. Geldt voor de meeste lectuur. Literatuur heeft inhoudelijk meer diepgang, is in een betere stijl geschreven, heeft een goede bouw, geen voorspelbare personages en geen vaste rolpatronen. Lectuur is bijna altijd hetzelfde geschreven volgens dezelfde opzet, de lezer weet wat hij kan verwachten en leest puur voor ontspanning.
Ik irriteer me aan de vooringenomenheid die nogal snel opspeelt wanneer niet-fans over fantasy en SF beginnen. Vooral in een (mainstream) wereld waar de Millenium trilogie, alle meuk van isabel allende en de fifty shades boeken schijnbaar wel als literatuur worden aanschouwd. Dan ligt dat idd gevoelig.
Wordt dat werkelijk gedacht?
Fantasy is niet echt mijn ding, dus kan ik me niet meteen in mengen, maar voor SF is het werk van de big 3 (Asimov, Clarke, Heinlein) van een niveau waar menig hedendaagse 'serieuze' schrijver niet aan kan tippen. En zelfs een standaard monomyth/Hero's Journey verhaal kan geweldig werk opleveren. Herbert's Dune is een fantastisch boek, bv.
Grappig, ik dacht dat Philip K. Dick, Aldous Huxley en Jules Verne dé science fiction auteurs waren.