Het is een mooi boek, zeker omdat het echt over het Romantisch ideaal gaat. Volgens de Franse filosoof Jean-Jacques Rousseau stond binnen de Romantiek het utopisch ideaal centraal; het terug gaan naar het authentieke en natuurlijke leven. Toch moet je ook weer niet denken dat de Romantiek zich enkel in de ideeënwereld van mensen afspeelde. Het had namelijk concrete gevolgen. Het was ooit begonnen als kritiek op de Verlichting en deze kritiek uitte men op basis van romantische ideeën. De Romantiek staat voor gevoel, voor passie, voor mythevorming, voor harmonie, het geniale individu en de (gekwelde) ziel. Een soort grote zegginsmacht van emotie ten opzichte van rede, het vasthouden aan het verleden, aan traditie, aan re-katholisering en de natuurlijke geborgenheid. Het oriëntatiepunt lag bij de Romantiek in de countryside, met een nadruk op de natuur. In dit boek zie je dat erg terug komen, temeer omdat Von Goethe vele van de bovengenoemde zaken juist voorstond.
