Forget ‘preppy’ style — I’m team IvyOne can be used as an insult, the other is aspirational. The distinction is not always easy to makeROBERT ARMSTRONGAdd to myFTSidney Poitier in the 1965 movie ‘The Slender Thread’ © AlamyTo call someone’s style “preppy” can only be, at this point in the history of style, an insult. It evokes a guy named Chad wearing a belt with little whales on it, who looks like the handsome cad in a John Hughes movie.At the same time, somehow, to say someone’s style is “Ivy” can still be complimentary. The term might evoke, say, the late Sidney Poitier. The best vintage shops from New York to Paris to Tokyo charge through the nose for good Ivy ephemera. Cool brands draw inspiration from it. Serious books are written about it. None of this can be said of preppy style.The distinction can be hard to grasp. After all, when Chad graduated from his prep school, he went to an Ivy (Dartmouth, I’m guessing). Many individual items cross over between the two — the Oxford-cloth button-down shirt, say, or penny loafers. And the two refer to the same half-real, half-imagined historical period: a prosperous and energetic mid-century America.Actor Steve McQueen and his wife Neile Adams, circa 1965 © Getty ImagesHow to distinguish the two? Some items can be used to demonstrate a lack of perfect overlap. Critter prints, polos with popped collars and red trousers are preppy, but not Ivy. Harrington windbreakers and cardigan sweaters are Ivy, but not preppy. Nothing preppy about suede desert boots; nothing Ivy about the preppy item with the most contemporary relevance — the dreaded fleece vest.Preppy style is basically nautical and sporty, like Nantucket. Preppy clothing peaks when it is almost worn outBut the difference between the two styles does not come down to particular items, but to mood or approach. Preppy style is basically nautical and sporty, like Nantucket, and its posture is emphatic casualness. Preppy clothing peaks when it is almost worn out. Ivy is academic, and its posture is a carefully observed if informal tidiness. It is crisp.The class angle is important. The message of preppy clothes is multigenerational membership in the summer-home-owning class. Those Bean boots are basically Volvos you wear on your feet. Ivy’s class signal is harder to discern, but it is unmistakably more aspirational. Preppy is a legacy admission who takes it all for granted. Ivy is on scholarship, and its shoes show some polish.Black Ivy style in Watts, Los Angeles, in 1966 © Bill Ray/The LIFE Picture Collection/ShutterstockThe class differences help to explain very different chains of influence. Ivy style has changed, and been changed in turn, by mods and rude boys and punks (as a trip to John Simons’ shop in London demonstrates to this day). It strongly influenced French New Wave style. As Jason Jules and Graham Mach have documented beautifully in their book Black Ivy, it has a role to play in African-American artistic and political culture, particularly in the 1960s. It has mixed easily with the workwear revival and with the trend towards less structured tailoring. It’s Promethean.The path of prep leads to the commercial empires of Ralph Lauren and Tommy Hilfiger, where it more or less dead-ended a long time ago. I suspect there was nowhere left to go. The posture of satisfied indifference leads to pinched conservatism about new ideas.Men, as a group, are floundering on the style front. And maybe a certain kind of Ivy style shows a way forwardThe distinction is admittedly fussy, and might be of interest only to serious clothes nerds. And my partisanship for team Ivy reflects my own background. I went to a New England prep school (never made it to the Ivies, though, for lack of both brains and connections). I have the same cringey memories of how I dressed in my teenage years as most people do. All those flannel shirts. Those green-collared field jackets. Oh, dear.Students, alumni and their families at Edgewood Park, New Haven in 1955 © Sports Illustrated via Getty ImagesBut there is a serious, non-clothes-nerd point somewhere here. Men, as a group, are floundering on the style front. Everyone acknowledges this. And maybe a certain kind of Ivy style, or perhaps just the history of Ivy style, shows a way forward. The lessons: drop the posture of indifference. Respect classic style while searching restlessly for ways to make it contemporary. Reject all nostalgia. Be casual and keep it simple — that’s the modern way — while making sure you look sharp and, most importantly, like an adult rather than an overgrown teenager. Put on a sports coat once in a while. Present yourself, not your class status.The hardest part of that, of course, is the “make it contemporary” bit. You have to care a little bit, spend some time shopping, and try things out. For most men, this can feel like a chore. But reinvention, which is what style is all about, takes work.Robert Ar
The dos and don’ts of men wearing shortsConsider practicality before you reveal too much leg – your colleagues need to look at you as comfortably as you feelBy Jeremy Langmead 13 July 2022 • 6:35pmIt's easy to get it right if you follow these rulesWhile there is lots to enjoy with a spell of hot weather, there’s always a price to pay. I don’t mean sleepless nights, sunburn and listlessness, but some of the outfits that come out with the sun. Soaring temperatures are something most of us only experience on holiday, which means that we haven’t had much practice in perfecting our hot-weather wardrobes at home. Shorts, T-shirts and sandals can feel wonderful to the wearer, but they can scare the hot pants off those around you – especially in an office or shared workspace. We don’t always want to sit next to co-workers exposing their knobbly knees and gnarled toes, pull up a chair that has remnants of sweaty thigh or converse with a colleague whose V-neck T-shirt plunges so low you can almost see his navel. A few years back there was a trend for shorts suits – tailored shorts teamed with a formal shirt and matching blazer – which, in theory, sounds plausible… but, in practice, is less so: if you’re over 35, there’s a strong chance you’ll look more like Wee Jimmy Krankie than Pharrell Williams. Although the current mantra is about dressing as your authentic self – propelled, quite understandably, by lockdown when we got used to peering at our colleagues’ off-duty wardrobes as well as their spare bedrooms – sometimes restraining that authenticity shows a bit of consideration to others. You want to find a balance where you feel comfortable and others feel comfortable looking at you. In a work environment, at least.Not everyone can make it work like Pharell WilliamsNot everyone can make it work like Pharell Williams Credit: Samir Hussein/WireImageThere’s also an element of practicality to consider. If the air conditioning in your place of work isn’t that reliable, a clingy cotton T-shirt and a pair of cotton twill shorts aren’t necessarily the best way to battle the elements. Long linen trousers (with drawstring waists for extra comfort) are far more effective in hot weather than shorts as they allow the air to circulate around your legs and help keep out the heat as natural fibres breathe and thus maintain a cooler body temperature. They also stop your exposed flesh sticking to the chair (which can lead to unpleasant sounds and unsightly marks) as linens and cottons will absorb excess moisture (try the linen/cotton drawstring trousers in sand by sirplus.co.uk). If you don’t want to wear a linen shirt, too – wrinkle overload – go for a loose-knit polo shirt (linen jersey polo in white by thomsweeney.com). And for both of the above, a lighter colour will make you feel cooler: these will reflect rather than soak in the heat. However, I can guarantee that wherever you live and work, and despite any advice to the contrary, there will be a number of shorts junkies over the coming days who will optimistically do it their own way. There is lots to admire about our stoic nature, and so much to applaud about the loosening of the antiquated rules that have governed the way we dress for so long, but I’d still be cautious with the short-trouser styles you will inevitably encounter any moment now:1. Cargo shortsChristian BaleChristian Bale going for a stroll in a pair of cargo shorts Credit: Boaz / BACKGRID UKMen should never be given anything with a multitude of pockets (unless climbing a mountain) as we will only fill them with things we don’t need, like KitKats and used tissues. Filled pockets make your thighs and bottom look bulky. Nobody ever wants to look full. If you promise to keep the pockets free, try these Classic Fit Ripstop Cargo shorts, £92, by ralphlauren.co.uk. 2. Short shortsTom Hiddleston keeps it shortTom Hiddleston keeps it short Credit: NASH / BACKGRID UKThese have been in fashion for some time – some of eye-poppingly meagre length. If you’ve got good legs, go for it – but on holiday and at home. You never know which part of your anatomy could pop out uninvited when wearing a pair of these. They genuinely look and feel much better when sitting on a raffia beach chair than they do on a plastic swivel one. If you’re confident, you may get away with these Napo Drawcord shorts in alabaster, £145, by orlebarbrown.com.3. Tailored linen shortsIf you do insist on wearing shorts to a bar or a boardroom, these are your best bet. They tend to be cut to a modest length, come in a variety of colours (shorts are a good place to be a bit more experimental with the colours you wear: ie pastels) and, as I mentioned above, are the most warm-weather friendly. I’m a fan of these Banjul linen shorts in Georgetown yellow, £130, by coconut-residence.com.4. Denim cut-offsIt’s best that I’m honest here, but you really do need to be young and slim to pull these off (so to speak). And even then they are far more suitable for festivals than they are for conferences. Dudes in Daisy Dukes need good legs and a good nightclub. If you have to, tread carefully with these Nineties denim shorts, £24.96, by abercrombie.com.5. Short suitsThom Browne braves wearing a short suitThom Browne Credit: Jamie McCarthy/Getty ImagesIf you insist on going down this route, at least leave off the tie; you might look like a misplaced schoolboy. When I was editing Esquire magazine, an intern turned up on his first day wearing a shorts suit, shirt and tie. The maternal fashion team spent all day asking him if he needed the loo. This look won’t give you the stamp of authority in a boardroom. Thom Browne shows how it’s done on the catwalk. Good luck.6. Lycra shortsThis is the category you really don’t want to spend too much time with over the coming days. Middle-Aged Men In Lycra shorts (MAMILs) mounted onto racing bikes tend to look furious even when the temperatures are bearable, so I can’t imagine the apoplectic looks on their faces as they pedal up and down hills in this weather. The thought of sweaty bits and bobs all clinging closely to each in a shiny, synthetic fabric is enough to put you off your al-fresco lunch. I can’t, in good conscience, make any recommendations here.
//www.youtube.com/watch?v=kIC6yRjBGwM
Tempers flare on the Mayfair street after its biggest landlord launched plans to house cafes and office space at the iconic locationBy India McTaggart 3 September 2022 • 6:02pmSimon Cundey, the owner and managing director of bespoke tailor Henry Poole & Co, in his Savile Row store Credit: Heathcliff O'MalleyFor centuries, Savile Row has been the home of immaculately-dressed and well-mannered gentlemen looking for the finest quality tailored suit that Britain has to offer.However, tempers appear to be flaring on the quiet street in Mayfair after the row’s biggest landlord launched plans to house cafes and office space at the iconic location.The world-renowned street, home to 21 individual tailors and steeped in over 280 years of sartorial heritage, might soon also become a destination for restaurants, galleries and retail outlets.The plans have, however, been given a less than warm welcome from the street’s longtime tenants, who are keen to preserve “the heritage of Savile Row and what it stands for”.Andrew Ramroop, the owner and managing director of bespoke tailor Maurice Sedwell, accused the landlord of “masterminding the demise of Savile Row as a street of tailors” with his proposal.The Pollen Estate, the street’s biggest landlord, submitted the redevelopment plans for 17 and 18-20 Savile Row to Westminster City Council this summer, but they are still pending approval.Tailors at work in Henry Poole & Co, a bespoke tailor that has been on Savile Row since 1806Tailors at work in Henry Poole & Co, a bespoke tailor that has been on Savile Row since 1806 Credit: Dan KitwoodThe plans would require relocating several tailors, some moving into first floor shops on the row while others might be required to move off the street completely.Because of the protected buildings status granted to the row in 2016, the council is able to reject planning applications that they deem would threaten the unique character of the street.Simon Cundey, the owner and managing director of bespoke tailor Henry Poole & Co, told The Telegraph that “there’s no other street like it in the world, where one street exists for one type of shop”.He said that as long as Pollen Estate keeps “a balance between what comes in and it’s relevant,” the tailors would be happy with it.“But to lose the fact of the tailor essence to Savile Row would be a sad state of affairs,” he said, adding: “I think if you lose some of the key players that make on the premises, that's part of the whole process and people love to come to Britain, they love to come to Savile Row and they love to see their coat and trouser makers all here”.Mr Cundey explained that the landlord should “pick and choose what’s best for the row,” so that they are able to “get the balance right”.“If you start killing off the geese that lay the eggs, such as Poole and Anderson & Sheppard and Huntsman, these are the key players that still exist and are still going strong,” he added, warning that the row “does not need the high street brands”.“We’re the founding fathers [of Savile Row]...it’s the time frame element that hopefully the landlord sees - the people that made this row famous - they hopefully see the light that they are creating for their next generation.”Simon CundeySimon Cundey has said tailors would be happy with the changes once there is 'balance' Credit: Heathcliff O'MalleyOther landlords have hit out harder at the proposals, with Mr Ramroop claiming that Pollen Estate charges “extortionate” rental rates due to the popularity of the street, adding that “it's been extremely difficult and lots and lots of tailors have disappeared as a result”.“Savile has that romantic appeal of where the best tailors in the world are and if you've got other brands coming into the street - ready to wear brands coming into Savile Row - I think it should be minimised,” he said.Savile Row’s tailors have been dressing world leaders, movie stars and royalty since the 18th century, and the street has become synonymous with world-class fashion as the birthplace of bespoke tailoring.William Skinner, the managing director of Dege & Skinner and the elected chairman of the Savile Row Bespoke Association, told The Telegraph that the row has seen a “huge resurgence” in popularity in the last 12 months.“We're all looking forward to the future and the challenges that lie ahead, but certainly at the moment everything seems to be going in the right direction and Savile Row is full,” he said.He added: “As for any sort of evolvement of this historical street…We value our heritage very much and we also value the heritage of Savile Row and what it stands for.“Ultimately we just want Savile Row to become a better destination for people to come to and if a couple of alternative uses would help to attract those people and to increase the footfall, then all well and proper.”Gieves and Hawkes is one of the oldest gentlemen's outfitters on the rowGieves and Hawkes is one of the oldest gentlemen's outfitters on the row Credit: CHRIS YOUNGHowever, he emphasised that the tailors maintain “the heart and DNA of this special street,” saying: “We have to be careful that that isn’t eroded and we particularly as a company train a lot to preserve the skills for the next generation.”He explained that he would therefore welcome a change in use of the buildings if it was done by the Pollen Estate “without too much of an alien association with bespoke clothing”.There currently stands one restaurant at the heart of Savile Row, a modern Italian eatery that the tailors and Mayfair locals frequent, called Sartoria.In this way, the chief executive and founder of The Deck, a made-to-measure modern suit brand and more recently the first shopfront for women on the street, said that change on Savile Row “can be a good thing”.“As long as we keep the essence of what Savile Row is and protect it and if change is done always keeping that in mind, then it can be a good thing,” she told The Telegraph.The DeckInside The Deck, a made-to-measure modern suit brand and more recently the first shopfront for women on the street Credit: Heathcliff O'MalleyShe added: “The street is a globally renowned street and is something that needs to be treasured and protected and cherished.”Ms Knatchbull said that The Deck’s relocation to another shopfront on Savile Row, thanks to the landlord’s plan, is an “exciting move” and a “great next step” for the business.Martin Nicholls, the head cutter at Norton & Sons, choed the more traditional tailors’ sentiment, saying: “For us as a tailoring community, obviously we want Savile Row to be full of tailors.“We’re all getting busier now, there’s all this rubbish about the suit being dead, but we’re at our busiest for many, many years.“If anything I think there is a revival in the suit, so it’s really important that we keep Savile Row for Savile Row tailoring.”Revamp will bring ‘new and more global’ generationThe co-founder of Arthur Sleep, the first on-site shoe workshop on Savile Row, said he “welcomes the Pollen Estate’s progressive and sympathetic initiative,” adding that it will “secure the ongoing relevance of Savile Row”.“These developments will bring a new and more global generation to this universally acknowledged centre of excellence,” Jahangir Azam said.Julian Stocks, a partner at Knight Frank, which manages the Savile Row properties for the Pollen Estate, said the company was “excited” about the recently submitted plans for the “regeneration” of Heathcoat House.He said the existing building is “environmentally inefficient” and “is not suitable for modern retailing access,” while the application seeks to deliver a “new retail space…designed to be as flexible as possible and attractive to tailors or galleries or other retail uses”.“Savile Row’s tailoring and craftmanship heritage remains at the core of The Pollen Estate's vision for the street, with several recent arrivals to the Row as well as further announcements coming this year,” he added.Related Topics
Jasjes, sneakers, horloges: het leven van de collectioneurEva Gabeler 08:43Ze verzamelen horloges, sneakers en kledingaccessoires. De een richtte er een aparte kamer in huis mee in, de ander heeft een loods vol verzameld. ‘Ooit zou ik een museum willen om mijn verzameling tentoon te stellen.’‘Dagelijks besteed ik ongeveer twee uur van mijn vrije tijd aan mijn verzameling'Karim Benhammouch (33 ) verzamelt sinds zijn studententijd maatjasjes, dassen en pochetjes. ‘Je zou me niet met m’n vrienden moeten zien. Mijn vrouw vraagt zich af of het weleens over iets anders gaat dan kleding.’(Fotografie: Friso Keuris voor het FD.)‘Mijn vrouw en ik verwachten een dochter in november. Dus iedereen zegt al tegen me: wacht maar tot die kleine er is, dan heb je daar allemaal geen tijd meer voor. Maar ik kan me geen leven voorstellen zonder deze passie. Ik voel me bijna naakt zonder pochetje in mijn jasje.’‘Dagelijks besteed ik ongeveer twee uur van mijn vrije tijd aan mijn verzameling. Lekker rondneuzen op internet, modeshows bekijken, en via sociale media continu vette outfits delen met vrienden.’‘Mijn stijl heb ik van huis uit meegekregen. Mijn vader was altijd net gekleed. Zelfs als hij naar de bakker ging, droeg hij een overhemd en een broek met dubbele plooi. Nu doet niemand dat meer, maar ik wijk graag af van de massa. Bovendien vind ik nette kleren een vorm van respect jegens de ander: je laat zien dat je iemand serieus neemt.’‘Mijn verzameling is een uit de hand gelopen hobby, een verslaving eigenlijk. Ik ben benieuwd hoelang we al die kleding nog kunnen bewaren thuis. We hebben één kamer omgebouwd tot kast. En op zolder heb ik nog meer ruimte. Ik ga er zuinig mee om, jasjes hang ik altijd uit en in sommige gevallen bewaar ik ze in een hoes. Het is een georganiseerde bende van kleren.’‘Ons baby’tje krijgt haar eigen kamer, daar is nog ruimte voor. Maar ik denk dat we onze kasten binnenkort goed moeten opruimen. Ik gok dat ik in de afgelopen tien jaar rond de honderd dassen heb verzameld, minimaal honderd pochetjes en een stuk of zestig maatjasjes. Best heftig. Als je gaat rekenen, heeft me dat bij elkaar ongeveer 75.000 euro gekost. Al heb ik ook het een en ander cadeau gekregen. Ik hoop dat mijn vrouw dit interview niet leest.’‘Ieder jaar vraag ik me weer af wanneer het eindpunt bereikt is. Zeker nu de ruimte schaars wordt. Maar ik vind het lastig om spullen weg te doen. Alle items zijn emotionele aankopen voor mij, waarin een herinnering ligt. Het jasje dat ik droeg tijdens mijn huwelijk heb ik nog steeds regelmatig aan. Elke keer dat ik het aantrek, gaat die feestdag in een flits aan me voorbij; het moment dat ik mijn vrouw voor het eerst zag die dag, het feest en natuurlijk toen ik mijn pak voor het eerst aantrok. Dat vind ik mooi.’‘Ik zie mijn verzameling niet als investering. Ik doe het voor mezelf om mijn collectie zo compleet mogelijk te krijgen. Ik heb er nooit over nagedacht wat ik er later mee zou doen. Voor mij is draagplezier belangrijk. Ik vind het grappig als iemand me complimenteert met een jasje dat al acht jaar oud is.’‘Mannen die gaan solliciteren, trouwen of een feestje hebben, benaderen me via mijn Instagram-account. Ze zijn dan benieuwd wat ik voor advies heb of denk van hun outfit. Soms zijn het volslagen vreemden die mijn foto’s hebben gezien en naar de gehele combinatie vragen.’‘Mijn stijl lijkt misschien ouwelullerig, maar ik vind het leuk. Ik ga ook met de tijd mee. Zo draag ik vaker een trui met jasje in plaats van een das of overhemd. Wél altijd met een pochetje in mijn borstzak.’'Ook voor vrouwen vind ik de Air Max 1 mooi, maar mijn vrouw krijg ik er niet op'Florian Kapias (38) bezit ruim 200 paar Nike sneakers, die allemaal van hetzelfde model zijn: Air Max 1. Daarvan draagt hij ongeveer 180 paar. ‘Ik kijk altijd eerst naar iemands schoenen voordat ik naar iemands ogen kijk. Dat had ik vroeger al.’‘Mijn moeder vraagt zich af van wie ik het heb. Mijn ouders hebben geen van beiden verzameldrang en ze zijn ook niet bezig met mode. Eigenlijk begrijp ik het zelf ook niet helemaal. Maar ik weet wel dat ik in de brugklas als gefascineerd was door dit model van Nike.’‘Destijds betaalde je driehonderd gulden voor een paar Air Max. Dat zijn niet echt lekkere prijzen voor een tiener. Toen ik student was groeide mijn collectie nog steeds langzaam, ik kocht misschien drie paar per jaar. Eigenlijk had ik er helemaal geen geld voor’.Geen ruimte‘Tegen de tijd dat ik ging samenwonen, had ik ongeveer 25 paar verzameld, die ik toen grotendeels weer heb verkocht. Een emotioneel moment, maar de keuze was snel gemaakt. Op onze nieuwe plek hadden we er geen ruimte voor. Jammer.’‘In 2015 pakte ik de draad weer op. Met een speciaal programmaatje van Nike kon je toen online zelf je schoenen samenstellen. De namen van mijn dochters stonden op het eerste paartje dat ik maakte. We woonden inmiddels groter en ik had een vaste baan. Dus ben ik weer vol begonnen met verzamelen.’‘Een paar jaar later had ik een stuk of 35 zelf samengestelde Nikes. Toen heb ik mijn Instagram account am1_kapi1983 in het leven geroepen. Instagram werd nog niet zoveel gebruikt. Er waren weinig sneaker gerelateerde accounts, dus ik kreeg snel veel volgers en inmiddels staat de teller op ruim 27.000. Op die foto’s zie je nooit mijn gezicht. Ik zoek niet naar bekendheid, het gaat me om de schoenen.’‘Al mijn exemplaren staan in de originele doos in een aparte kamer. Als ik daar kom, vergeet ik de drukte van het dagelijks leven. Het biedt me ontspanning om de schoenen mooi te houden, er andere veters in te doen of er een foto van te maken.’‘Natuurlijk draag ik de schoenen. Dan krijg ik veel complimentjes, ook online, dat is een wereld op zich. Je kletst er mensen die je normaal niet spreekt, daar ben ik elke dag twee uur mee bezig.’‘Ook voor vrouwen vind ik de Air Max 1 mooi, maar mijn vrouw krijg ik er niet op. Af en toe koop ik een paartje voor haar. Maar ze blijven meestal in de kast liggen. Beter eigenlijk dat zij er niet ook door gefascineerd is, anders zouden we de kamer moeten delen. Er is al bijna geen ruimte meer. Ik kan misschien nog 50 paar kwijt en dan is de kamer vol.’Doorverkopen‘Ik probeer er niet te veel over na te denken wat het me tot nu toe heeft gekost. We gaan wel over de 20.000 euro. Als het moet, kan ik deze schoenen weer doorverkopen. In de huidige staat zouden ze gezamenlijk meer dan 40.000 euro opleveren. De sneaker wereld is geëxplodeerd. Mensen zijn gek geworden. Er wordt gewoon 1200 euro betaald voor één paar schoenen. Dat zou ik zelf nooit doen.’‘Tot dusver ben ik nog niet in de verleiding gekomen om mijn verzameling te verkopen. Misschien ooit, als ik het geld nodig heb. Op den duur word ik misschien oud en wijs genoeg waardoor ik sneakers minder interessant ga vinden. Al denken mijn vrienden van niet, haha.’'Van sommige modellen zijn er maar een paar honderd uitgebracht terwijl duizenden mensen ze willen hebben'Gennie Freen (48) verzamelt al 33 jaar Swatch-horloges. Om de paar dagen doet hij een andere om. In een loods in Zaandam heeft hij honderden horloges opgeslagen. ‘Net als kunstwerken bewaar ik mijn horloges in het donker.’‘Veel mannen worden wild van een Rolex. Dat doet mij niks. Ze worden zo van je pols gestolen in Amsterdam, waar ik woon. Bovendien koop je voor de prijs van één Rolex letterlijk honderd Swatches.’‘Ik weet niet hoeveel horloges ik inmiddels heb. Ik zou mijn verzameling moeten bijhouden om te weten hoeveel horloges ik bezit. Dat zou betekenen dat ik wéér achter mijn computer moet gaan zitten en dat is juist niet de bedoeling. Dat doe ik voor mijn werk al genoeg. Ik verzamel ter ontspanning, om mijn hoofd leeg te maken en niet te hoeven nadenken.’‘In coronatijd kon ik er gewoon mee doorgaan, het is een mooie afleiding. Als ik bijvoorbeeld bezig ben met het labelen van jaartallen denk ik aan niets anders. Mijn moeder, met wie ik mijn eerste horloge kocht in de Kalverstraat, overleed een paar jaar geleden. Mijn verzameling en het bijhouden daarvan geeft me ook in zo’n situatie een bepaalde vorm van rust.’‘Ik begon met verzamelen nadat ik bij mijn oom logeerde op mijn vijftiende. Hij had een blik vol Swatches en moedigde me aan om mijn horloge daarin te stoppen en een andere mee te nemen. Kort daarna kocht ik mijn tweede horloge. Dat is het leuke van dit merk, het is betaalbaar. Indertijd kocht ik nieuwe horloges van het geld dat ik verdiende met het wassen van auto’s.’‘Het mooiste aspect van verzamelen is dat je niet zomaar alles kunt krijgen wat je wilt. Zo zoek ik horloges uit de jaren tachtig. Van sommige modellen zijn er maar een paar honderd uitgebracht terwijl duizenden mensen ze willen hebben. Het geeft me een kick als ik een model te pakken krijg dat schaars is of als ik een serie compleet kan maken.’Nieuwstaat‘Sommige modellen zoek ik al twintig jaar en heb ik nog steeds niet gevonden. Ik koop alleen Swatches in nieuwstaat, ongebruikt in de doos. Bovendien wil ik niet de hoofdprijs betalen. Het gaat mij om die combinatie dat je voor je gevoel een aardige deal hebt en tegelijkertijd een bijzonder exemplaar hebt weten te bemachtigen.’‘Er zit dus duidelijk een maximum aan wat ik zou betalen bij lotingen en veilingen. In de catalogus wordt een schatting gemaakt van de waarde, daar ga ik niet overheen. Afhankelijk van het type horloge varieert de prijs tot wel duizend euro.’‘Mijn verzameling heeft me geholpen bij belangrijke momenten in mijn leven. Ik verkocht al mijn horloges toen ik 23 jaar geleden startfinanciering nodig had voor mijn eigen bedrijf. De bank eiste 30 procent eigen kapitaal, dat zat allemaal in mijn horloges. Eén exemplaar wilde ik echt niet kwijt, een speciale Corneille-editie. Maar de koper wilde die er per se bij, anders zou de deal niet doorgaan. Alleen het horloge dat ik toen droeg, verkocht ik niet. Toen mijn eigen bedrijf eenmaal goed liep, ben ik weer verdergegaan met verzamelen.’‘In de loop der jaren ben ik me meer gaan toeleggen op horloges die door kunstenaars of artiesten zijn ontworpen. Swatch werkte bijvoorbeeld met Keith Haring, Damien Hirst, Moby, maar ook met Nederlandse kunstenaars zoals Corneille, Joost Swarte, en is er ook een Van Gogh- en een Mondriaan-editie.’‘Misschien verkoop ik mijn verzameling weer als ik heel oud ben, maar voorlopig hou ik ze nog even. Ik zou over een jaar of tien een eigen museum willen starten om mijn verzameling tentoon te stellen.’
