tegenwoordig is niets meer exclusief. Zeker een jeans niet. Als je een jeans wil die niemand heeft moet je zoals TP4Hage doet vintage jeans kopen in US. Een andere optie is Gaillano jeans broeken kopen, die hebben 3 verkoopplaatsen ofzo in Nederland.. Maar dan zit je aan 500+.. La Durance etc is totaal niet exclusief natuurlijk.
Hehe, tja jij hebt duidelijk niet opgelet bij het voorsteltopic...
(Voorsteltopic)
Ik ben zelf een Raw Denim addict, Ladurance vind ik egt een top merk. Voor de rest draag ik voornamelijk kleding van Dsquared, Dolce & Gabbana black label, Bray Steve Alan, Galliano en Hugo red label. Ook heb ik nog veel kleding van Ra-Re en Earnest sewn maar dit draag ik tegenwoordig bijna niet meer...
K doelde met Ladurance erop, dat ik niet alleen maar overprijsde exclusieve broeken draag, maar ook meer mainstream broeken ala Ladurance..
een broek van 350? dan koop je er maar een per jaar ofzo? jodefooi bij matrixx levert niets op (heb een vriendje die daar werkt)
Ik werk ook fulltime, maandinkomen Ong 1500 euro. Ik koop ongeveer al 2 jaar dit soort kleding, ik weet zelf dat ook het niet voor iedereen is weggelegd, in principe is het absurd. Vinden mijn ouders ook, zei betalen dan ook geen cent van mijn kleding, voor het geval dat die vraag straks komt.

Had overigens vorig jaar bijna 5000 euro schuld door mijn "exclusieve" uitgavepatroon
Ik draag eigenlijk nooit jeans, maar toch. De vraag is ook of de kwaliteit van het product werkelijk die absurde prijs vertegenwoordigt. Een paar schoenen van 600 euro waar een italiaantje uren op heeft zitten zweten vind ik vanuit dat oogpunt hun geld meer waard van sneakers van 600 euro omdat er toevallig een "interessant" merk op staat. Dat heb ik eigenlijk ook zo met spijkerbroeken.
Heb je helemaal gelijk in! De spijkerbroeken die ik koop zijn overigens bijna altijd catwalk modellen, dus vrijwel niet verkrijgbaar, het liefst ook van de wat oudere collecties, aangezien die strenger gelimmiteerd zijn..
er zijn spijkerbroeken met gespoten bladgoud, met gouddraad en delen handmatig afgewerkt.. + het merkje uiteraard.. Bij een merk als Gaillano kun je nog praten over exclusiviteit. Bij een behoorlijke jeans kun je wel spreken over een goede kwaliteit. Het is niet voor niets van orgine een werkbroek..
-edit- het gaat er ook niet om of het het geld waard is, maar of de consument het er aan uit wil geven.. Er zijn weinig dingen die het geld echt waard zijn..
Precies, het is gewoon wat jij er aan wil besteden. Als jij 1500 euro aan een broek wil uitgeven, waarvan de produktiekosten 100 euro of nog minder zijn zijn. Dan moet je dat lekker zelf weten, het is immers jouw geld.
exclusief bestaat bijna niet meer deze tijd.. Natuurlijk ben je uniek als je een 350 broek aandoet naar een club vol 17-jarigen.. maar in andere kringen is dit helemaal niet zo uniek. En meeste van die broeken worden toch wel veel van gemaakt. Echt uniek ben je met jeans op maat.. En die zijn vaak niet eens zo heel duur dacht ik...
Tja, smaken verschillen, er zijn enkele designers die aan mijn persoonlijke wensen voldoen, dus waarom zou ik dan jeans op maat laten maken.. Tja, ik ga niet na dat soort clubs, ga sowieso weinig uit. Ken overigens heel veel gasten/vrienden die allemaal in dsquared/galliano lopen. Ben me weldegelijk bewust van het feit dat deze kleding in andere kringen niet uniek is, zoals mijn eigen omgeving (kringen)