Mee eens. Als je het graag wilt, kost het geen moeite iedere dag een kwartiertje te oefenen.
Ik had wat geluk. Vond een schrijfonderwijzeres, leraar van leraars, net gepensioneerd, die me geholpen heeft de fouten in mijn schrift te leren herkennen. Houding, rust, grootte van individuele letters, ruimte tussen de letters, hellingshoek van de letters, en ga zo maar door.
Sommige fouten zijn erg hardnekkig gebleken, bij mij vloeien de u, n en m nog steeds in elkaar in een zee van gelijkvormige golfjes als ik (te) snel schrijf. Maar goed, hoeft ook niet allemaal perfect. Na de lagere school mag je schrift ook wat patina ontwikkelen. Wordt het eigen.
“Pak je pen” van E. Kooijman e.a. is ook een aardig boek. Gericht op kinderonderwijs, maar alles staat erin.