Maar, maakt de soort inkt nou werkelijk zoveel uit? Ik neem toch aan dat Akkerman geen troep verkoopt.
Ja, inkt maakt wel degelijk uit. Het is een beetje hetzelfde als schoenpoets. Je hebt goede en je hebt slechte. Inkt is een samenstelling. Sommigen inktmakers (bijvoorbeeld) Winsor & Newton maken inkt uitsluitend voor calligraferen. Dat kun je niet voor een vulpen gebruiken. Waarom? Omdat die inkt samengesteld is, niet uit opgeloste kleurstoffen, maar uit fijngemalen substantie, beetje hetzelfde als verf. De inkttoevoer bij een vulpen is een klein 'buisje' en als je dus inkt gebruikt die niet bestemd is voor een vulpen, dan raakt je vulpen op een gegeven moment verstopt. Hetzelfde geldt voor de goedkope Oost-Indische inkt, die bestaat uit deeltjes roet. Het klinkt allemaal heel simpel, maar ik zie legio voorbeelden waar mensen dus bij mij komen en zeggen, Charlie, mooie lul, jij schrijft veel, jij zal er vast wel iets van weten. Ja, dat is ook zo.
Kijk, met een vulpen schrijven, betekent veel schrijven, anders droogt de inkt in de vulpen. Als je dus meerdere vulpennen hebt en je er niet iedere dag mee schrijft, uitspoelen en laten luchtdrogen. Bij inkt moet je onderscheid maken tussen bepaalde criteria:
1) vloeibaarheid,
2) plakkerigheid,
3) lubricatie en
4) verstopping. Inkt die goed vloeit scoort hoger omdat het dus niet stroperig is. Zulke inkt vloeit goed en gelijkmatig, zonder skippen. Inkt die juist weer te goed vloeit zal weer gaan vlekken, met name op goedkoop papier (het papier is dus ook een belangrijke factor). Inkt die niet plakt is weer beter omdat die inkt je vulpenpunt of toevoer niet aantast, je kunt de inkt er gewoon afhalen; rode inkt heeft de neiging om sneller sporen achter te laten dan bijvoorbeeld blauwe. Lubricatie van inkt is ook belangrijk. Inkt met een hoog lubricatiegehalte is beter doordat het lekker makkelijk schrijft, zonder dat het voelt alsof je over schuurpapier aan het schrijven bent. Je vulpen moet niet verstopt raken (ligt een beetje in lijn met criteria plakkerigheid), zodat je ook niet je vulpen iedere keer hoeft schoon te spoelen o.i.d. Hoe meer kleurstof, hoe groter het risico voor verstopping.
Wat bekende merken op een rijtje dan maar (heb ze allemaal getest):
- Rohrer & Klinger: uitstekende inkt, wel iron gall (inkt met lood). Deze inkt is permanent en wordt gebruikt voor archiefdocumenten. Enigszins plakkerig, heeft een uitstekende vloeibaarheid en lubricatie, nauwelijks sprake van verstopping als je maar dagelijks ermee schrijft. Mijn huidige favoriete inkt.
- J. Herbin: uitstekende inkt, maar niet permanent. Goed vloeibaarheid en lubricatie. Nauwelijks sprake van plakkerigheid of verstopping. Een aanrader, alleen niet voor archiefmateriaal.
- Waterman: prima all-round inkt met goede vloeibaarheid en lubricatie, plakt nauwelijks. De rode inkt van Waterman is niks en de overige kleuren zijn ook niet echt bijzonder mooi.
- Akkerman: vloeibaarheid is erg snel, waardoor de pen inkt kan gaan lekken. Het lijkt soms alsof je korreltjes aan het schrijven bent. Lange droogtijd, langer dan 20 seconden, dus niet geschikt voor linkshandigen; tenzij je een under- of overwriter bent.
- Pelikan: lage vloeibaarheid, hangt ook een beetje van de lijn af. Lubricatie is betrekkelijk laag.
- Parker Quink: watervaste inkt, maar geen iron gall. Slechte vloeibaarheid en komt alleen in het zwart.
- Boetiek inkt (e.g. Montblanc, etc.): redelijke vloeibaarheid, niet plakkerig, lubractie kan soms korrelig zijn, neigt snel naar verstoppen.
