Onder het motto "je moet alles een keer proberen" onlangs hier een shirt besteld. Normaal draag ik alleen shirts van Borelli, Fray, Maffeis, Turnbull&Asser of Emma Willis, maar goed.
Een paar zaken valt op:
* De 'flagship store' oogt niet echt als een bastion van goede smaak; de belangrijkste asset, de stoffen, hangen voor een deel aan de muur en liggen voor een deel (slordig) in lades;
* Bij het opmeten wordt maar 1 kant van je lichaam gedaan. Geen mens is links en rechts hetzelfde, maar dat schijnt er hier niet toe te doen;
* er wordt nogal vaag gedaan waar de shirts gemaakt worden: boven de winkel, in Portugal? Spanje? Italie? Verre Oosten?
* echt bespoke is het allemaal niet: knopen kunnen niet met hanenpootsteek worden aangezet, knoopsgaten worden machinaal gemaakt.
* van de stof die ik wilde hebben was uiteindelijk alleen een fotootje op een mobiele telefoon beschikbaar. Vreemd, je nhoort gewoon samples van al je stoffen ion je winkel te hebben;
* bij bestelling reken je het shirt meteen af; niet echt een teken van vetrouwen tussen kleermaker en klant zoals ik dat gewend ben.
Twee weken nadat ik was opgemeten kreeg ik een mail dat mijn shirt klaar was (snel). Helaas had men echter een gestreept shirt gemaakt en geen ruit, zoals ik had besteld (Gingham-check, maar daar hadden ze nog nooit van gehoord). eigenlijk onvergeeflijk, kan gewoon niet.
Er zijn nu weer drie weken voorbij en het blijft angstvallig stil. Ik kan dus nog niet oordelen over het eindresultaat, maar mij bekruipt het gevoel dat het begrip 'maatwerk' hier beperkt blijft tot keuze voor een stofje e.d. Misschien moet ik ook niet teveel verwachten voor 110 euro. Studentenvereniging Ad Fundum zal het waarschijnlijk prachtig vinden om allemaal in hetzelfde 'maatshirt' rond te lopen. Bij mij overheerst vooralsnog de scepsis.