Gents,
Dit is de stof waarvan de trouwjurk van Mediavrouw gemaakt gaat worden; het is satijn, ivoorkleurig. Hiervan wordt ook een pochet voor mij van gemaakt (goed idee?) en ik moet een keuze gaan maken voor de kleur van mijn pak. Ik denk nog steeds aan donkerblauw, lichtgrijs of lichtgrijs met een licht ecru streepje erin. Graag jullie suggesties.
http://i47.tinypic.com/2134wh.jpg
http://i46.tinypic.com/112aa6q.jpg
Ik hoop dat het een beetje te zien is op de diverse schermen.
Ik heb écht een intense hekel aan afstemming tussen bruid enerzijds en bruidegom/gasten anderzijds. In mijn beleving degradeert dat je tot accessoire van de bruid. Maar als het dan toch moet, dan maar in het wit en beperkt tot het pochet. Een extreem voorbeeld van dergelijke
coördinatie (
bron).
Ik zou persoonlijk gaan voor een mid-grijze stof met een streepje, om toch te verwijzen naar de traditionele morning coat waarin men diende te trouwen.
http://en.wikipedia.org/wiki/Spongebag_trousers
Hier ben ik het niet helemaal eens met de snelle griffier. Met dit soort verwijzingen denk ik dat het van belang is om de bredere historische context in het oog te houden. In de woorden van Antongiavanni:
One of the ways that the British aristocracy used to remind servants of their place was to force them to dress in formal clothes that were similar, but just different. This was most often accomplished by making them pair the wrong garments together. For instance, a black tie with a tailcoat. That just screams “waiter!”
Het citaat is afkomstig uit zijn artikel Wedding Attire in the Modern World, dat ik nogmaals beschikbaar heb gemaakt voor het downloaden (
Link). Het document is beschikbaar tot 2 februari. Volgens mij bevat het ook waardevolle suggesties voor de Mediaman, vooral waar hij schrijft over 'The Informal Wedding'.
(...)
De fletse bruidegom werd veelvuldig weggezet in een ondersteunende rol in pastel of lichtgrijs. Dit scenario lijkt me niet gewenst.
Als je dan kijkt op de foto waar Bootstrap naar linkt, dan zie je weer het andere uiterste: een polderdandy in een net iets té blauw pak, zijn mooie bruid op de achtergrond duwend, of in elk geval afdoend als gewoontjes.
(...)
Ik ben het met Swann eens. Het is een delicaat evenwicht waar je naar op zoek moet en het is moeilijk om aan te geven wat dat in dit concrete geval betekent. Sowieso heb ik niet heel veel met corsages zoals ze worden gedragen door de polderdandy (mooi woord trouwens, maar dat terzijde). Die lijken meer op een boeket dat op het revers wordt gespeld. Het komt op me over als een vinding van de bloemistenmaffia die goed is voor hun omzet, maar niet noodzakelijk. Een enkele bloem is veelal écht mooier:
(...)
Mijn moeder en betalende partij lijkt beige/khaki een mooie kleur, maar daar zie ik weinig heil in, voor een heel pak krijg in dan een beetje een Ome Arie op Safari idee. Jullie reactie?
Jullie dag, jullie feest. Ik zou de suggesties beleefd aanhoren.
Groeten,
Don
| Aanpassing: | Schokkende foto toegevoegd. |
