Ik heb van Zegna een paar shirts met dergelijke wevingen. Zijn achteraf gezien toch een beetje foute-bruiloft-stoffen.
Effen met een werkje, of een
semi-solid colour (fraaie term) is inderdaad van oorsprong feestelijk.
Het betreft een (oorspronkelijk dure) satijn- of damastweving.
Satijn is egaal, eigenlijk een superfijne twill die iets verspringt, zodat je de diagonale lijnen niet hebt.
(Kan ook in de vorm van stof met glanzende strepen voorkomen. Daar scheurt je stof dan op, zoals mij met een Dimaggio hemd gebeurde. Anyway, was toch een rottig schoonmoederkado.)
Damast is nog veel ingewikkelder, daar kunnen ook medaillons, bloemen, monogrammen en andere dessins in meegeweven worden. Vooral bekend van tafelkleden en uit de
Goth scene.
Het is inderdaad meer iets voor bij een rok of smoking, of als je op een podium staat met iets. Dan kan wat (extra) glans geen kwaad.
Bij trouwen, maar ook bij andere feestelijke gelegenheden draagt de man ook iets glimmends, (naast lakschoenen) om niet helemáál weg te vallen tegen de luister van de jurk.
