Klopt,maar Rolex is nu eenmaal een stijlicoon,
of je het mooi vindt of niet speelt in deze geen rol.
"Tot slot van dit Stijlcanon nog een paar losse flodders die niet ongenoemd mogen blijven. De trenchcoat, graag van Burberry. Hij werd ooit ontworpen voor de Britse soldaten in de Eerste Wereldoorlog. Let op: trenchcoat dient immer double breasted te zijn. De eenrijknoopsvariant van rechercheur Columbo is een gruwel. De knopen mogen echter nooit worden gebruikt: een kwestie van de panden dubbelslaan en dichtmaken door de ceintuur te knopen (dus niet gespen). Op het gebied van accessoires geldt Rolex als horloge onder de horloges. Een graadmeter van tijdloosheid. Vooral de stalen Oyster (zo genoemd omdat hij onder water net zo goed doortikt als op het droge) Perpetual (een in 1931 gepatenteerd revolutionair zelfopwindsysteem). Toegegeven, ze zijn belachelijk duur voor de geboden waar, maar vraag elk jongetje tussen de 8 en 80 wat zijn lievelingsklokje is, en je krijgt Rolex op je boterham.
Gianni Agnelli, voormalig (hij is dood) eigenaar en grote baas van Fiat, droeg zijn Rolexen altijd over zijn manchet. Daarmee schreef hij modegeschiedenis. Hij werd geroemd om zijn nonchalante stijl, zijn maatpakken (en zelfs maatzwembroeken) en playboygedrag. Zijn kleinzoon Lapo Elkann erfde al zijn pakken en Rolexen en is nu hard op weg eenzelfde stijlicoon als zijn grootvader te worden.
Bij de zonnebrillen steekt Ray-Ban met kop en schouders overal bovenuit. Het is het meest verloren of gestolen geclaimde voorwerp bij verzekeringen. De klassieker: de Aviator. Geliefd bij Amerikaanse generaals en Nederlandse prinsen. Door Ray-Ban metamorfoseerde de zonnebril van hysterisch filmsterrending tot overbodig modeaccessoire (de zon was niet meer nodig als excuus voor het dragen).
Als laatste accessoire, eentje uit de grooming sector: Het scheermes aller scheermessen, door meneer King Camp Gillette in 1895 uitgevonden. Zes jaar deed hij erover een patent te krijgen op zijn veiligheidsmesje, waardoor mannenkaken over de hele wereld beduidend minder bebloed zouden raken. Daar waren - en zijn - we zo blij mee, dat Procter & Gamble er bij een overname van het merk in 2005 niet minder dan 57 miljard dollar voor moest betalen. "
