Inderdaad, deze schoenen beantwoorden verwachtingen van hun potentiële kopers. Ik zou willen zeggen: helaas … gehalte der fantasieloosheid van honderd procent. Tegelijk vraag ik me af hoe dat mogelijk is geworden. Ik neem aan dat een gemiddelde potentiële klant voor deze schoenen de Europese wortels zou hebben (gehad). Een theorietje dat me binnenschiet is misschien niet helemaal juist (of helemaal niet juist) maar ik wil dat gebruiken ter verdediging van een “slechte smaak” en fantasieloosheid van de blanke Amerikanen.
De Verenigde Staten zijn het meest succesvolle land van de moderne geschiedenis. Het is hun wel gelukt (wat nooit eerder is voorgekomen) om hun eigen tradities, manier van denken en –niet op de laatste plaats - hun eigen producten tot een verlangenobject van de hele wereld te maken. Droom van een onbeperkte vrijheid, spreekwoordelijk succesverhaal van “the american dream”, coca cola, spijkerbroek, enz. Om dat te kunnen bereiken moet je zeer praktisch en doelgericht blijven. Een praktische doelgerichtheid vereist een concentratie van jouw aandacht op al datgene wat buiten je eigen persoon gebeurt. De objectieve wereld om je heen dient voor een maakstof dat je –met behulp van alle mogelijke methodes; naargelang jouw verwachtingen en ambities – om te gaat vormen. Om dat te doen moet je door de buitenwereld geaccepteerd worden als een veilige factor waarvan geen bedreiging uitkomt. Als een element dat gegarandeerde veiligheid uitstaalt. Doelgericht handelen vraag je dus om zeer methodisch afstaand te gaan nemen van je fantasieën ten gunste van het scheppen van een veiligheidsgevoel. Mensen voelen zich veilig wanneer ze ervan overtuigd raken dat ze jou kennen … dat ze heel goed weten wat ze van jou kunnen verwachten. Daarom ga je iets uitstralen wat al is geweest: de traditie. Traditie creëert een veilig gevoel. Daarom zijn Amerikaanse Santoni’s zo traditiegetrouw. Je komt naar me toe in het traditionele schoeisel wetend dat ik jou makkelijk accepteer wanneer ik me bij jou veilig voelt. Je komt naar me toe in het schoeisel die me doet denken aan de vervlogen tijd (niet te vergeten: het verleden wordt door iedereen geïdealiseerd) van heldere normen en daarmee verbonden stabiliteit. Jouw uitfit (schoeisel) zegt me duidelijk dat je ook respect hebt voor die betere tijden wanneer het geld onderpand had in goud … wanneer mijn vrijheid gegarandeerd was door de grondwet … wanneer stadsfuncties gereduceerd waren tot een noodzakelijk minimum (veiligheid en jurisdictie). Jouw traditionele schoeisel zegt me dat ik met jou iets kan bouwen … dat je gericht ben op de objectieve werkelijkheid om je heen en niet alleen gefocust op jouw “artistieke” fantasieën. Jouw fantasieloze schoenen zeggen mij iets over jouw traditionele degelijkheid; daarom durf ik met jou de zee in.
Het probleem wordt wanneer de bovenstaande gedraag niet meer alleen een methode zou zijn. Als dat een manier van denken, een niet gereflecteerd denkmodel wordt …dan krijgen wij groot probleem: werkelijke fantasieloosheid … die vaak gepaard gaat met pure domheid. :-k
PS. Weet iemand of het überhaupt mogelijk is om Barker Black Wolfe Loafers voor een meer redelijke prijs als $ 750 te kopen (ook via het internet)? ](*,)
