Verschrikkelijk lelijk.
De kracht van nostalgie. In mijn tijd moest je naar America Today op de Sarphatistraat, ingericht als een Aldimarkt met 501’s en Airmaxen in kartonnen dozen, de transportstickers uit de VS als provenance. Scherpe prijzen, elke eerste maandag van de maand een verse vangst, dus kom dan maar even terug als je maat er niet bij zit. Ze hadden zelden lengte 36 van de 501.
De auto die je vroeger altijd wilde staat nu voor een grijpstuiver op MP, dus je bent gek als je het niet doet! En zo zijn er meer objecten die onbewust verankerd zijn in je esthetische onderbewustzijn.
Hoe zal het met de huidige generatie gaan? Opgegroeid met vormeloze Volvo V60’s in zwart of metallic, en geforceerde objecten die op voorhand al afgedankt zijn door de oeverloze jacht naar vernieuwing. Over twintig jaar blikken zij terug met een traan, verstoken van nostalgische troostconsumptie, de klokt tikt, de dagen gaan, het hoofd gebogen, identiteitsloze kiezels, het leven een lichte rimpeling in het water.
