Lief, de lovende woorden van Edgar... Even een traantje wegpinken. Ik hou dus wel van patina. Vooral op mijn Titi, ooit 'issued' (binnen dezelfde periode als Rolex) voor de Franse Marine:
De Titus die ik al had (met originele, maar ietwat gammele, stalen band) is een beetje te mooi voor een toolwatch: Gilt dial, beetje geliger tritium en een gesigneerde kroon die niet vastschroeft (dit is geen defect, het is gewoon geen schroefkroonkast). Ik draag het horloge ook eigenlijk niet als 'duiker' en heb er om die reden een wat platter plexiglaasje zonder loupje op laten zetten (het originele glaasje bewaard natuurlijk). Toch zocht ik al een tijdje een Calypsomatic die wat dichter bij het issued (in elk geval Franse marine) model stond.
De kast van mijn tweede Titus (ref. 7085, het exemplaar dat ik al had heeft ref. 7840) is wat dikker en heeft doorboorde bandaanzetten (drilled lugs). De kroon is even groot maar schroeft netjes in de kast. Ook heeft deze kroon niet het lauwerkransje (logo) dat de 'luxe' Titus wel heeft. De wijzerplaat heeft een wat meer grijzere opdruk en wat lichter tritium. Het glas is origineel, echter vaak gepolijst: het loupje vervormt een beetje. De datumschijf is niet tweekleurig (even en oneven data) zoals bij de 7840. De duikring is anders en ligt wat hoger op de kast, om de kroon niet in de weg te zitten. Hij glanst wat meer dan die van de Titus op staal. De wijzers zijn een beetje verweerd, waar dat bij de zondags-Titus ook niet het geval is.
Opvallend van beide horloges is de perfecte staat en glans van de wijzerplaten. Ze hebben werkelijk niets geleden (behalve de 'aging' van het tritium uiteraard). Beide horloges blijven in mijn collectie.
Plaatjes (sorry voor de harige arm):
