Nou. Ja. Poeh.
Sinds het woord 'jasje' is geadopteerd door kleermakers en -verkopers, zowel randstedelijk als provinciaal, is het 'colbert' aan een opmars bezig in avantgardistische regionen. Iets met faciliterende- en toonaangevende beroepsgroepen en zo. Hetzelfde geldt voor 'toilet', 'koelkast', 'woonkamer' en 'gebakje'. Het is dus niet alleen het woord, maar vooral de setting waarin het woord gebezigd wordt die de correctheid bepaalt. Op dezelfde manier zijn d/t-fouten en typo's zeer deftig in emailverkeer, want alleen werklozen hebben de tijd om een email zonder taal- en spellingsfouten af te leveren.
De situatie waarin we nu taalkundig verkeren, lijdt aan het zogenaamde penalty-syndroom: een voetballer moet een penalty nemen en schiet altijd in de rechterhoek. De keeper weet dat-ie altijd rechts schiet. De speler weet dat de keeper weet dat-ie rechts schiet en overweegt links te schieten. De keeper weet dat de speler weet dat de keeper weet dat-ie rechts schiet en overweegt naar links te duiken. Etc. etc.
De eenvoudige ziel ziet zijn handvaten en pasklare waarheden verdampen. En vooral op de Zuidas steekt het steeds vaker de kop op: veel onzeker bungelende middenmanagers, zoekend naar de juiste woorden, zich als een kameleon aanpassend aan de kasten van zijn bedrijf. De ogen steeds wateriger, de bloeddruk steeds hoger, de hartslag onregelmatig en de mond droog. Tijdbommen in Oger-kostuums. <- see what I did there?
