hoe heeft je smaak zich ontwikkeld?
van opanca naar paardenbil?
van spitse santoni naar boerse aldens?
und was kommt jetzt?
Goede vraag, moet ik zelf ook denken.
Opanca heb ik nooit gehad en m'n eerste paardebill (Ravello Alden PTB) kocht ik ook alweer ruim 10 jaar geleden.
Dat gezegd hebbende merk ik dat ik wel van de spitsere schoenen af ben gestapt. Geen Arca's, 348s of typische Santonis maar liever een soft chisel a la Belgrave. Te rond vind ik voor onder een zakelijk pak ook niets, hoewel het anderen wel staat. In Krokett taal; Hallam is me te puntig, Connaught te rond/saai en de Audley vind ik een mooi. Lekkere understated elegance. Schoenen met pre-made patinas worden alleen maar lelijker met dragen terwijl patinaloze schoenen alleen maar mooier worden, enkele uitzonderingen daargelaten.
Ik merk ook dat ik zaken als handgestikte knoopsgaatjes, geplooide schouders, channelled soles en andere dat soort details niet meer zo belangrijk vind. Dingen moeten goed zitten, elegant staan en comfortabel en duurzaam zijn. Liever een ruwe high-twist worsted dan boterzacht cashmere blendje.
Jetzt komt niet meer zo veel, qua schoenen. Misschien een paar Dubarry's : )
