Geniale marketing volgens ene Michael Tonella, trucje was (is?) om voor zo'n duizend à tweeduizend euro aan spullen te kopen (in één keer) en dan werd je aangeboden zo'n tassie te kopen. Tonella werd er, naar verluid, rijk mee aangezien hij ze vervolgens voor een meerprijs doorverkocht op Ebay. Net als de accessoires die hij er verplicht bij moest kopen. En later schreef hij er een boekje over, Bringing Home the Birkin. Of het trucje nu nog werkt is natuurlijk de vraag. Dana Thomas schreef er ook over in Deluxe: How Luxury Lost Its Luster.
Grote stappen, snel thuis. '
Naar verluid' is marketing speak voor
buzz creëren. En daar zijn buro's voor, (publicty angencies: iets dat in NL nog niet echt groot is) die hopen dat mensen reageren op hun input. En dat gebeurt, want zo werkt dat. ('DeLuxe' is overigens met Alvin Toffler's
Future Shock en
The Long Tail van Anderson een van de meest belangwekkende nieuwe visies op 'consumerism'. Naomi Klein krabbelt slechts aan de randen, wat dat aangaat.)
Voorbeeld: Zelf kwam ik indertijd om in de Casio G-Shocks: vluchten naar Parijs, vette feesten en nachten in H-inn Pl. de la Concorde, terugkom'feesten' in Am*dam: kosten nog moeite werden gespaard om '
market mavens' –mensen zoals ik, surrie– zo'n stom plastic klokkie te laten 'hip verklaren'. Stapels kreeg ik mee naar huis.
Ironisch was dat iedereen –Mister Casio Europe
himself t/m de inghuurde hipsters– helemaal wild werden van een vent met een 1" Timex: "Is dat een dameshorloge?" "Nee, eentje voor moordenaars, gokkers en
race car drivers. Maz-zel-tof! Wat? Kó-lere-tiel! Happy time! Kwart over de rand van de pispot
ma petite!"
*EDIT* (Ander topic) Klokkie is zo groot als een 2-eurostuk; jonkheer –en gentleman!– G.J. van Lennep '
of Van Lennep fame' wees me ooit op het bestaan en het belang van een
timepiece dat doet waarvoor het gemaakt is en dat je draagt alleen als je het nodig hebt. Net als hij –en de Prinz, wat dat aangaat– draag ik een (dit!)horloge niet als sieraad. Zoals het glaasje in het manchetje van Stone Island's
Mille Miglia-jas immers ook geen fashion is...
Toch vinden veel mensen het zo raar dat ze ongevraagd commentaar geven op zo'n horloge(tje)... {Peen-en-uien-smiley} Maar is 'em niet prachtig? Of blaf ik hier tegen de verkeerde snelgesneden, nerveus gecoupeerde Zwitsers/Italiaanse traditioneel-modieuze Tiroler klokkenboom? (Jullie dragen immers ook
poepkleurige eh, anderssoortige puntschoenen met glimneuzen...)
Oeps: dat was een beetje vals.
