Toch is dit wel een leuk onderwerp. Ik wil mijzelf geen specialist noemen, maar ik heb jarenlang in het centrum van Utrecht gewoond met uitzicht op het stadhuis. Van veel stellen had ik het idee dat de struise rood-aangelopen bruid, bijna hardop mijmerend: 'Dit is de mooiste dag van mijn leven! Dit is de mooiste dag van MIJN leven!', het altijd maar voor het zeggen leek te hebben. De fletse bruidegom werd veelvuldig weggezet in een ondersteunende rol in pastel of lichtgrijs. Dit scenario lijkt me niet gewenst.
Als je dan kijkt op de foto waar Bootstrap naar linkt, dan zie je weer het andere uiterste: een polderdandy in een net iets té blauw pak, zijn mooie bruid op de achtergrond duwend, of in elk geval afdoend als gewoontjes.
Het luistert dus vrij nauw. Met midgrijs zit je qua kleur goed, zou er alleen persoonlijk een leuk patroon in knallen. Knipogen naar verloren tradities heb ik niet zoveel mee; of gewoon een jacquet aantrekken of niet. Maar in dit laatste geval begin je dus een zoektocht naar de juiste verhouding tussen bruid en bruidegom, die door het merendeel van de 'newly weds' niet tot een goed einde gebracht wordt.
Bloemetjesjurken voor de vrouwelijke gasten vind ik ook leuk, maar wellicht te traditioneel.